سهمِ من سیبی که او چید نبود

با همه مردانگی‌های زمین
سهمِ من مردی که ترسید نبود

کاش

کاش تو همین سکوتِ تلخ، خنده‌ی تو سر می‌رسید
یا خیلی زود دنیای من، بی‌تو به آخر می‌رسید

کلامِ آخرین

کاش لحظه‌های رفتنت، چشمای تو بسته نبود

خورشیدکِ قصّه‌ی من

زندگیِ شب و سکوت، هوای یک رؤیای ناب
با تو فقط می‌شه نمُرد، حتی توی لحظه‌ی خواب

از وقتی عاشقت شدم

عطرِ گَلا رو می‌شنفم، باد که به گیسوت می‌زنه
تلخیِ قصه‌های من، با نفسِ تو می‌شکنه

موسم دل بُریدن

دیگه دوستِت ندارم، نمی‌گم سفر سلامت
دلمُ شکستی اما، نمی‌گم تا به قیامت

اینجا نشسته

کی میاد حوض بدون ماهی رو نگاه کنه؟
کی میاد پنجره‌ی ستاره‌ها رو وا کنه؟
کی میاد مثل قدیم به وعده‌هاش وفا کنه؟
کی میاد اسم اونو پشت یه شیشه ـ ها ـ کنه؟
اون مث شاپرک پر سوی بارون کشیده‌اس
کی میاد خستگی‌هاشو از تنش جدا کنه؟
دختری اینجا نشسته داره گریه می‌کنه

دارم بدون عشق می‌میرم

تو می‌دونی، تو خیلی وقته می‌دونی
نمی‌فهمی، چه بی‌اندازه بی‌رحمی

{+}

چقد ادامه بدم؟

چراغای رنگی، آدمای سنگی، سرفه و دل‌تنگی
تو کافه‌ی خالی، یه استکان چایی، کنار تنهایی

{+}

خاطره‌های خوش رو دستِ من مُرد

بچّه بودم به هیچی شک نداشتم
بچّه بودم غصه وبالم نبود
هیشکی حریف شور و حالم نبود

{+}